Chciałbym zostać nauczycielem Prawdy.
- Czy jesteś gotów być wyszydzanym, lekceważonym i cierpieć głód aż do czterdziestego piątego roku życia?
- Tak. Ale powiedz mi: co będzie, kiedy minie tych czterdzieści pięć lat?
- Przyzwyczaisz się już do tego.

Anthony de Mello SJ

Zabić i wyrzucić

«To jest dziedzic. Chodźcie, zabijmy go, a dziedzictwo jego będzie nasze». I chwyciwszy go zabili i wyrzucili z winnicy. Mk 12, 7b - 8

Zostałem stworzony. Mam swój początek i koniec. Bóg o tym decyduje.

Zapominam o tej podstawowej prawdzie. Szybko przyzwyczajam się i próbuję rządzić winnicą, która nie należy do mnie. Roszczę sobie prawo do decydowania. Chcę panować nad wszystkim.

Dochodzi do tego, że w imię prawdy i wolności chcę zabić Dziedzica, który staje się moim wrogiem.

Denerwuje mnie, bo chce wszystkiego.

***

Zabić Boga.

Można. Ale co dalej?

Dusza

     Człowiek otrzymał od swego Stwórcy nieśmiertelną duszę, której – jak uczy Jezus - nikt zabić nie może (por. Mt, 10,28). Niestety sami możemy „oddać ją na potępienie” (Mt 10, 28), dosłownie „zgubić ją w Gehennie”.

     Gehenna to wąwóz w pobliżu Jerozolimy, w którym oddawano cześć pogańskiemu bożkowi Molochowi. Składano mu ofiary z ludzi, zwłaszcza z dzieci. W czasach Jezusa było to miejsce, gdzie palono śmieci z całego miasta.

     Współczesny człowiek często zapomina, że posiada nieśmiertelną duszę. Lekceważy ją, a nawet sprzedaje Złemu w celu uzyskania doczesnych korzyści.

   Zapomnieć o duszy to odciąć się od Boga, który ją stworzył na swoje podobieństwo.